ما عکاسی میکنیم تا بتونیم لحظاتمون رو ثبت کنیم حالا اون لحظه میتونه 1/1000 ثانیه باشه یا 1/8000 ثانیه   و باید بتونیم با تنظیمات دلخواهمون بتونیم اون لحظه رو ثبت بکنیم و برای ثبت چیزی که بالا گفتم کلا سه مرحله داریم

1-Iso
2- speed shutter
3- aperture (F)

  که ما بهش میگوییم مثلث طلایی

کل این فرآیندی که گفتم اینطوری که نورمون از لنز عبور میکند و به تیغه های دیافراگم می رسه و از تیغه های دیافراگم عبور میکنه و بر حسب مقدار باز بودن تیغه های دیافراگم نور می رسه به سنسور جایی که تمام نوری که از محیط می رسه رو توی خودش ثبت میکنه
و باید بتونیم این 3 فاکتور مهم رو درست تنظیم کنیم تا یک عکس بدون عیب و نقض بگیریم
بریم این این 3 فاکتور مهم و طلایی رو باهم یاد بگیریم
یادتون باشه این که شما عکاسی پایه رو یاد میگیرید تمام عکاسی نیست و تازه شروعی ایه که شما چیزهای مهم تری رو یاد بگیرید
اونم چیزی نیست جز 1- آموزش ببینید 2- تا میتونید تمرین کنید 3- عکس های دیگران رو ببینید و تحلیل کنید

speed shuter اولین چیز که در مثلث طلایی هستش
سرعت شاتر مدت زمان باز بودن و اجازه عبور نور و برخورد نور رو به پرده شاتر سرعت شاتر میگن
و اگر سرعت شاتر مون پایین باشه مدت طولانی تری نور رو از خودش عبور میده و سنسور مدت طولانی تری
در معرض نور قرار میگیره و اولین تاثیری هم که میزاره توی این حالت عکس هامون تار و ماتی حرکت
پیدا میکنه عکسمون motion bulr
motion bulr
میزاریم یا همون حالت منوآل M و برای اینکه بتونیم این حالت رو تست کنیم از منوی دوربین حالت دوربینمون رو روی
خوب قبل از ادامه دادن تست مون یه توضیح بدم صفحه ی منوآل رو
M menu canon
اولی که نوشته (1/125) سرعت شاتر
aperture دیافراگم یا همون (F2.8) دومی که نوشته
هست iso همون (Auto) سومی که نوشته

من عدد شاترم رو تغیر میدم به 1/100 ثانیه و دکمه شاتر رو میزنم و همونطور که میبینید نوردهیش طول میکشه تا عکسمون ثبت بشه و عکس اول رو میگیرم
و حالا سرعت شاتر رو تغیر میدم به 1/4000 ثانیه و همونطور که میبینید ( یک لحظه شاتر دوربینمون باز میشه و نور رو میگیره و عکسمون ثبت میشه)
حالا میام سرعت شاترم میکنم 1/30 ثانیه و همونطور که میبینید مدت طولانی نور به سنسورمون میرسه و نور بیشتری رو ثبت میکنیم
میشه OVER EXPOSED و هرچه این نوردهی بیشتر باشه عکس ما سفید تر میشه یعنی
OVER EXPOSED
حالا این عددهایی که دیدیم هرکدوم قابلیتی رو تو عکاسی به ما میدهدمثلا اگر تنظیم ما روی 2 ثانیه یا 10 ثانیه باشه میتونیم توی عکاسی نجومی تو کویر و عکاسی از ستاره ها توی شب که نور مون کمه استفاده کنیم و از ستاره ها تصاویر زیبایی بگیریم

و اگر سرعت شاتر مون 1/4000 ثانیه باشه یا 1/8000بدرد عکاسی میخوره که بخوای سوژه مونو توش حرکت سوژه و اتفاق رو فیریز کنیم
در حال حرکت یا برخورد یه شی با آب و پخش شدن اون تو هوا مثل عکاسی ورزشی فوتبال ، اسکی یا فیریز کردن یه ماشین یا موتور در حال حرکت
فریز کردن
فریز کردن
فریز کردن
و نکته مهم در این نوع عکاسی بهتره از سه پایه برای جلوگیری از لرزش و فولو شدن عکستون استفاده کنید
و اگه سه پایه ندارید نباید سرعت شاترتون پایین تر از 1/100 ثانیه بیاد چون با کوچکترین لرزش عکس تار و فولو میشه چون شات بازه و در حال ثبت نورمحیط هست

دیافراگم
مشخص میکنه چه مقدار نور از لنز عبور کنه و برسه به شاتری که قبلا بهتون گفته بودم
و اگر ما عدد دیافراگممون رو بالا ببریم این تیغه های کوچتر میشن و نور کمتری عبور میدن
و اگر دیافراگممون کوچتر باشه نور بیشتری رو از طریق تیغه ها منتقل میکنه
(دیافراگم رو میشه مثل عنبیه و تیغه های دیافراگم یا همون اپرچر رو مثل مردمک چشم گفت)
نشون داده میشه F و دیافراگم با نماد
نکته مهم که باید بدونید این عدد دیافراگم بسته به نوع لنز شما متفاوته مثلا لنز کیت که 55-18 هست در واید ترین حالت لنز به شما دیافراگم 3.5 میده و زوم ترین حالت لنز شما دیافراگم 5.6 میده

: نکنه مهم
عدد دیافراگم هر لنز، نسبت کانونی اون لنز رو مشخص میکنه
یا به زبان دگه میشود میزان باز بودن دیافراگم توسط عددهایی تعریف میشه که از تقسیم کانونی بر قطر موثر لنز بدست میاد
که بهش پله های کامل دیافراگم میگن
در عکاسی به این شکل(F Number ) و عدد دیافراگم
میشود50mm f1/2 مثلا در لنز
45-32-22-16-11-8-6-5-4-3/5-3/2-2/8-2/5-2/2-2-1/8

برای اینکه متوجه بشوید چطور این اعداد به وجود اومدن با فرمول زیر بهتان نشان میدهم

که فرمول بالا میشود
قطر دریچه دیافراگم =F
فاصله کانونی=D
از تقسیم فاصله کانونی بر قطر دریچه دیافراگم یا همون قطر لنز بدست میاد F به زبان ساده تر بگم ضریب

نکته مهم 3 : هرچه دیافراگم یک دوربین بیشتر بتز شود میزان نوری که به سنسور دوربین میرسد بیشتره ودر
زمانی که نور کمی در محیط داریم بهتره
:نکته مهم 4
(کمتر میشه) کمتر باشه نقطه فوکوس مون کوچکتر F هرچه ضریب
یعنی اگه بخوایم تو یک عکس پشت سوژمون (بک گراندمون) فولو یا همون تار باشه
مونو که همون دیافراگم کوچکتر انتخاب کنیم یعنی مثلا 1/8 f کافیه
و اگه بخوایم تصویر و با بک گراند واضح تر داشته باشیم کافیه فقط دیافراگمونم رو بالاتر بگیریم مثلا بزاریمش
f 8 روی
(ISO) ایزو یا آیزو
کمتر بکنیم iso کار ایزو اینکه حساسیت سنسور رو نسبت به نوری که دریافت میکنه کم یا زیاد بکنه اگر عدد
حساسیتش به نور کمتر میشه و نور کمتری رو ذخیره میکنه
مونو بالاببیریم حساسیت به نور بالا میره و نور بیشتری رو ذخیره میکنه iso و اگر
و باعث میشه تصاویرمون دارای نویز بیشتری بشن
نویز یا دون دون شدن تصاویرمونو میشه به برفک تلويزيون های قدیمی تشبیه کردش
: نکته مهم 1

در دوربین های مختلف عدد ایزو متفاونه
در دوربین های فول فرم از 50 شروع میشه و در دوربین میان رده ایزو از 100 شروع تا 6400 و حتی بالاترم
میره

: نکته مهم 2
اگه میخواین از سوژه یا جسمی در تاریکی عکس بگیرید کافیه عدد ایزوتونو بالا ببرید
و اگر میخواهید با مقاصد هنری عکاسی بکنید کافیه ایزو تونو پایین بیارید و سرعت شاتر مثلا بزارید1/30 ثاتیه
تا یه تاری و فولو مطلوب داشته باشید و نویز کمتری هم داشته باشید